Onvoltooide belklok van België ontspruit een tweeling op zonne-energie

In de 14e eeuw gaf de stad Antwerpen de opdracht om een ​​nieuwe kathedraal te bouwen. Vanwege een falend budget was de stad zonder geld en werd de bouw stilgelegd. Hoewel de structuur aan functionaliteit voldeed, verloor het helaas een van de torens die in het oorspronkelijke ontwerp waren gepland. Deze afwezigheid heeft een overhangende gevoel van onvolledigheid aan het gebouw achtergelaten, maar een wedstrijd genaamd "Ontwerpen van de afwezigheid" daagt ontwerpers uit om een ​​nieuw idee te genereren om deze leegte te vullen. Een aandachtspunt dat onze aandacht trok, is dit prachtige ontwerp van Tim Hobbelman en Chris Idema dat de overweldigende Ghery-rondingen en Meier-grimmigheid voor een organische en zelfvoorzienende door zonne-energie aangedreven eettoren verlaat.

Het nieuwe torenframe van het duo volgt de vorm van de originele toren. Het is ontworpen met levende wandpanelen die in staat zijn om een ​​consistente watervoorziening te handhaven voor de vegetatie die aan de fa ade vasthoudt. Regenwater dat op de toren valt, wordt verzameld aan de basis van de vegetatiepanelen en het water wordt vervolgens opnieuw verdeeld via een sprinklersysteem dat de hele toren bedient.

De energie die nodig is om het irrigatiesysteem te ondersteunen zal worden geleverd door het gebruik van semi-transparante zonnecellen "amorf silicium" die aan elk venster van de structuur worden geplaatst. De op het loof gerichte toren creëert ook een natuurlijke omgeving die een habitat biedt voor vogels en andere dieren in het wild die zijn verdrongen door stedelijke ontwikkeling. En wie kan ontkennen dat deze gedurfde groene toren ook een levendig en fel contrast vormt met de grijze luchten van Antwerpen?

Loading...